ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرارسیدن ماه خون وقیام ماه محرم این شعررا تقدیم می کنم به ساحت مقدس آقا امام زمان وشهیدان راه حق:

بین الحرمین

شبی ساکت و دلگیر                     خودم بودم و قلبی که شده بسته به زنجیر

و نزدیک اذان بود                             که پیچیده در آفاق همه نغمه تکبیر

 نوشتند که هنگام اذان دست به دامان خدا باش                 و مشغول دعا باش

 که آن لحظه بود لحظه شیرین عبادت          و باز است به درگاه الهی در رحمت

 شدم گرم عبادت                               دو چشمم پره از اشک شد و لبانم پره سوگند

 که یا رب تو رهایم کن از این بند                و گفتم به خدا بین دعایم

            که دلتنگ اذان حرم کرب و بلایم

       همان جا که حرم خانه دلهاست

                         و عشقش همه در آب و گل ماست

عبادتگه موسی ست                      دخیل حرمش حضرت عیسی ست

زیارتگه زهراست       و زیباست      خدا محو تماشاست

که یک سر حرم شاه و یک سر حرم حضرت سقاست

  مکانی که قدم رنجه نمودست گل یاس

                 طوافش کند از عشق عطش زاست

 به لبهاش بود ذکر ابالفضل

          و دریای دو چشمش پره الماس

                  همان کعبه کوچک کف العباس

همان خاک که هم بدر و احد                خندق و احزاب و حنین است

همان جا که زمین معرکه  عشق حسین است

نقطه سرخط

غربت و غم، اشک دو چشم ترم
نقطه سرخط، بنویس دخترم
قصه روزی که پدر بود و جنگ
پای سفر ، خط خطر بود و جنگ
معبر و مین بود و پدر یا حسین
خط کمین بود و پدر یا حسین
خانه ای از عشق خدا سنگرش
حال و هوای دگری بر سرش
قصه شب ، قصه خط کمین
قصه رقص گل و میدان مین
قصه افتادن سرو و چنار
قصه ناز گل خون ، پای دار
نقطه سرخط بنویس دخترم
قصه اس از سنگر و همسنگرم
قصه هنگامه پرپر شدن
غربت و دلتنگ برادر شدن
وقت حنا بستن دستان عشق
وقت وداع، چهچه مستان عشق
نیمه شب ، خلوت عشاق مست
زمزمه و باده و جام الست
فارغ از این خاک، خدایی شدن
همدم مرغان هوایی شدن
قصه لب تشنگی و نان خشک
خط ترک روی لب بوی مشک
غربت مردان بسیجی دریغ
آه شهیدان بسیجی دریغ
نقطه سرخط بنویس شهادت
فاصله بگذار وبعد، سعادت
ترجمه کن سرخترین واژه را
زمزمه کن نام چنین واژه را
راز سرافرازی مردان دین
نور دوچشم تر اهل یقین
جذبه چشم شهدا بوده است
قسمت مردان خدا بوده است
نقطه سرخط، و پایان جنگ
دایره هشتم دوران جنگ
سربه فلک پرچم خونین عشق
بانگ غزل با دم شیرین عشق
صبح ظفر آمد و برگشتنم
با دل پرترکش و زخم تنم
با دلی از داغ سفر کرده ها
غربت وغم، داغ نظرکرده ها
نقطه سر خط بنویس دخترم
قصه یی از غربت چشم ترم
قصه روزی که پی نان و آب
دست زمان داد مرا پیچ و تاب
گرد و غباری که به رویم نشست
طعنه زد و پشت دلم را شکست
لیک مرا یاد شهیدان بس است
مرحمت دیده خوبان بس است
نقطه سرخط، ودیگر تمام
جان تو خط پدر، والسلام ...